BIOGRAFIE Mama's Jasje / Peter Van Laet

Mama's Jasje begon in 1989 als een groep zoals er al zoveel waren geweest en nog zouden komen: een stel jonge jongens die als hobby muziek wilden maken. In tegenstelling tot veel andere groepjes speelde Mama's Jasje niet alleen de laatste hits van bekende artiesten, maar brachten de jongens ook origineel materiaal. De meeste nummers waren van de hand van Ben Destrycker en in mindere mate van zanger Peter Van Laet. Al vrij snel na hun eerste optredens kreeg Mama's Jasje een platencontract aangeboden. De debuutsingle kwam uit de koker van Peter Van Laet: "Morgen zal het anders zijn". De single kreeg voldoende aandacht van diverse radiostations, maar een commercieel succes werd het niet.

Er verschenen nog enkele singles die totaal aan de aandacht van het publiek ontgingen tot het in 1991 met de vierde single raak was. "Zo ver weg" werd een knoeperd van een hit die maandenlang op de eerste plaats van de Vlaamse hitlijsten stond en uiteindelijk goed was voor platina. Het publiek had Mama's Jasje ontdekt en in de armen gesloten en liet de vijf jongens niet meer los. De hits volgden elkaar in rap tempo op ("Doe het licht maar uit", "Zonder verhaal", "Teken van leven", "Alleen liefde") en ook de albums die de groep uitbracht gingen als warme broodjes over de toonbank.

In 1994 leek aan Mama's Jasje een vroegtijdig einde te komen. Ben Destrycker, de belangrijkste componist/tekstschrijver van de groep, had genoeg van het vele optreden en ook de andere muzikanten hielden het voor gezien, Peter Van Laet alleen achterlatend. Peter verzamelde echter een groep nieuwe muzikanten om zich heen en er volgden opnieuw twee grote hits: "Onzen bok is dood" en "Wunderbar". Maar hierna leek Mama's Jasje dan toch echt een afgesloten hoofdstuk in de Vlaamse popgeschiedenis te worden. Peter Van Laet deed in 1996 mee aan de Belgische voorronde van het Eurovisie Songfestival met "Er is iets". Hij eindigde als vierde op dertig deelnemers en met "Er is iets" scoorde hij een bescheiden succes. Er verscheen een album, "Hartslag", waarvan nog twee singles werden uitgebracht die weinig succes oogstten.

In 1997 vormde Peter onder de oude vertrouwde naam Mama's Jasje een duo met Gunter Van Campenhout, die in 1994 en 1995 ook in de tweede formatie van de groep zat. Als eerste single van het nieuwe Mama's Jasje werd gekozen voor een cover van Reinhard Mey's succes "Als de dag van toen" uit 1975. De single werd een enorm succes in Vlaanderen, waarna het album "Hommages" werd uitgebracht, waarop naast "Als de dag van toen" nog meer oude Nederlandstalige successen een nieuw jasje hadden gekregen. Het album was binnen de kortste keren vier maal platina en dus was een tweede album met hommages een logisch vervolg. Ook dit album wist zijn weg naar menige CD-collectie te vinden, mede door het van het album afkomstige succes "Gelukkig zijn". Na in ruim twee jaar alle podia in Vlaanderen meerdere keren te hebben gezien, besloten Peter en Gunter een pauze in te lassen. Peter kwam met zijn tweede solo-album, het Franstalige "Autrement", dat vooral veel goede kritieken kreeg maar niet de gewenste verkoopcijfers opleverde.

Met een nieuw millenium in aantocht verscheen een nieuwe CD van Mama's Jasje. De titel van het begin 2000 verschenen zilveren schijfje was "Pop model". Met dit sterke

album bewezen Peter en Gunter na de twee "Hommage"-CD's dat ze ook zelf meer dan goed in staat waren om prima nummers te schrijven. Het album verkocht goed, en was het vijf jaar eerder verschenen dan zou iedereen enthousiast zijn geweest over het commerciële resultaat. Maar vergeleken met de verkoopcijfers van de twee "Hommage"-CD's waren de resultaten van "Pop model" voor de betrokken partijen enigszins teleurstellend. Gunter besloot met zijn vriendin Claudia Decaluwé verder te gaan als het duo Spark en Peter ging werken aan zijn derde solo-album, "Tweeling", dat in 2001 verscheen. Een jaar later was er echter weer een nieuwe single van Mama's Jasje: "Ik mis je zo". Mama's Jasje was nog steeds een duo, maar niet Gunter maar Peter's broer Jan stond nu met de enige constante factor uit de groep op het podium. Na een paar losse singles, die terug te vinden waren op het verzamel-album "Als de dag van toen" verscheen eind 2003 een compleet nieuw album: "Zwart op wit". Met dit album bewees Peter dat hij sinds de start van Mama's Jasje was uitgegroeid tot een volwassen songwriter. Van "Zwart op wit" werden niet minder dan zes singles uitgebracht, waaronder "Bondgenoot" met Guus Meeuwis en de grote hit "Het is over".

Mama's Jasje was weer even groot als voorheen, en toch verliet Jan in 2005 de groep, waardoor Mama's Jasje alleen nog uit Peter bestond. Hij bracht enkele singles uit die maar matig werden ontvangen. De optredens liepen terug en de release van het geplande album "Helden van Van Laet" werd ingetrokken. Peter dacht erover zijn microfoon aan de wilgen te hangen en een ander beroep te kiezen, tot er in 2007 opnieuw contact was met Gunter Van Campenhout. De twee besloten de draad weer op te pakken en het album "Hommages III" werd gerealiseerd. Dit album bevatte niet, zoals de eerste twee Hommage-albums, covers van Nederlandstalige klassiekers, maar Nederlandstalige bewerkingen van Engelstalige successen. Mama's Jasje was weer helemaal terug en het album werd, ondanks dat er maar twee singles van werden getrokken, binnen enkele maanden goud.

In 2009 bestond Mama's Jasje twintig jaar en dat

werd gevierd met opnieuw een hommage. Deze keer niet een hommage aan andere artiesten, maar... aan zichzelf! Voor het album "Morgen zal het anders zijn" werd een selectie van liedjes van de eerste drie albums van Mama's Jasje opnieuw opgenomen, aangevuld met nieuw materiaal. Peter en Gunter verzamelden voor de tournee "20 jaar onderweg" enkele muzikanten om zich heen, waardoor Mama's Jasje, net als twintig jaar eerder, bestond uit vijf mannen. De cirkel was rond.